ایمن گستر تهران پویا

سیستم اطفا حریق گازی: FM200، CO2 و گاز اینرت

دستهٔ مقالات

در اتاق سرور، تابلو برق، آرشیو اسناد و انبار کالای حساس، آب خودش خسارت است. سیستم اطفا حریق گازی برای همین جاهاست: آتش را در چند ثانیه خاموش می‌کند و پس از تخلیه پسماندی روی تجهیزات نمی‌گذارد. اما «گازی» یک چیز نیست — سه خانوادهٔ متفاوت‌اند که فشار کاری، هزینهٔ لوله‌کشی و محدودیت ایمنی‌شان زمین تا آسمان فرق دارد. این راهنما همان تفاوت‌ها را با عدد کنار هم می‌گذارد.

سه خانوادهٔ گاز و تفاوت واقعی‌شان

انتخاب اشتباه در این مرحله، هزینهٔ اجرا را چند برابر می‌کند یا سیستمی می‌سازد که برای پرسنل خطرناک است. خلاصهٔ تفاوت‌ها:

خانوادهمکانیسم اطفافشار کاریحضور انسان
هالوکربنی (FM200 / HFC-227ea)جذب حرارت و شکستن زنجیرهٔ آتش۲۵ تا ۴۲ بارمجاز، با رعایت حد غلظت
گاز اینرت (IG)کاهش اکسیژن۲۵۰ تا ۳۰۰ بارمشروط به طراحی دقیق
CO₂ (دی‌اکسید کربن)حذف اکسیژنذخیره تحت فشارفضای بدون اپراتور

FM200 (HFC-227ea): غلظت طراحی ۷٫۵ درصد

رایج‌ترین انتخاب برای اتاق سرور و دیتاسنتر. گازی بی‌رنگ، نارسانای الکتریسیته و بدون اثر تخریبی بر لایهٔ اوزون (ODP = 0) که با جذب حرارت و تجزیهٔ شیمیایی، عامل اصلی حریق را حذف می‌کند. مشخصات فنی‌اش:

  • نام شیمیایی: Heptafluoropropane — فرمول CF₃CHFCF₃
  • وزن مولکولی: ۱۷۰ — چگالی در حالت مایع: ۱۴۰۷ kg/m³
  • دمای بحرانی: ۱۰۱٫۷ درجهٔ سانتی‌گراد — فشار بحرانی: ۲۹٫۱۲ بار
  • غلظت طراحی برای حریق کلاس A: ۷٫۵ درصد
  • حد بی‌اثر بر انسان (NOAEL): ۹ درصد

نکته‌ای که در طراحی نباید از قلم بیفتد: طبق استاندارد NFPA 2001، مدت زمان مجاز قرارگیری در معرض این گاز برای غلظت‌های کمتر از ۱۰٫۵ درصد ۵ دقیقه و برای غلظت ۱۲ درصد ۴۹ ثانیه است. یعنی زمان تخلیهٔ پرسنل جزئی از محاسبات طراحی است، نه یک توصیهٔ اختیاری.

کجا استفاده می‌شود: مراکز دادهٔ کوچک و بزرگ، اتاق سرور و اتاق کنترل، مراکز مخابراتی و محل استقرار سوییچ، انبار کالای ارزشمند یا مواد اشتعال‌پذیر، کتابخانه و موزه و مرکز نگهداری اسناد، و شناورهای تجاری و نظامی.

گاز اینرت (IG): گاز ارزان، سیستم گران

گازهای بی‌اثر از خود طبیعت گرفته می‌شوند و به همین دلیل خودِ گاز بسیار ارزان است. اما این نصفِ ماجراست:

  • IG100 — نیتروژن خالص؛ ۷۸٫۱ درصد هوا را تشکیل می‌دهد، چگالی نسبت به هوا ۰٫۹۶۷:۱، حداکثر فشار کاری ۳۰۰ بار.
  • IG01 — آرگون؛ ۰٫۹۳ درصد هوا، چگالی نسبت به هوا ۱٫۳۸:۱. در مواردی مثل اطفای حریق فلزات بر نیتروژن ارجحیت دارد.
  • IG55 (آرگونایت) — ترکیب مساوی آرگون و نیتروژن.
  • IG541 — ترکیب نیتروژن، آرگون و دی‌اکسید کربن.

چون فشار کاری این سیستم ۲۵۰ تا ۳۰۰ بار است، لوله‌کشی باید استیل و با فشار تست تحمل حداقل ۴۰۰ بار باشد. همین یک قلم، هزینهٔ کل سیستم را به FM200 نزدیک می‌کند — چون در FM200 گاز گران است ولی فشار کاری ۲۵ تا ۴۲ بار اجازه می‌دهد از لولهٔ مانیسمان و تجهیزات ارزان‌تر استفاده شود.

🔴 هشدار طراحی: مکانیسم اطفای گازهای اینرت «کاهش اکسیژن» است. طراحی غیرمهندسی یا غلظت بیش از حد، خطر خفگی ایجاد می‌کند. ضمناً در فشار ۳۰۰ بار، طراحی نادرست می‌تواند به تجهیزات و پرسنل آسیب جدی بزند. این سیستم بیش از بقیه به محاسبهٔ دقیق نیاز دارد.

CO₂: فقط برای فضای بدون اپراتور

دی‌اکسید کربن ارزان و فراوان است، غیرخورنده است و با اکثر مواد واکنش نشان نمی‌دهد. سیستم طوری طراحی می‌شود که پس از تخلیه، غلظت CO₂ بالا برود و اکسیژنِ پشتیبان حریق حذف شود. برای حریق‌های سطحی مثل مایعات قابل اشتعال و بیشتر جامدات قابل احتراق مؤثر است.

محیط‌های متداول: چاپ پرس، خزانه، مخازن غوطه‌وری (Dip Tanks)، اتاق ساخت اسپری (Spray Booths)، اتاق موتور، تجهیزات فرایندی، و محل ذخیرهٔ گاز و مایعات قابل اشتعال.

🔴 چون مکانیسم اطفا حذف اکسیژن است، CO₂ برای فضایی که پرسنل در آن حضور دائم دارند انتخاب درستی نیست. اگر فضای شما اپراتور دارد، گفت‌وگو باید از FM200 شروع شود.

برندی که تأمین می‌کنیم: بتاتی ایتالیا

ایمن گستر تهران پویا نمایندهٔ فروش شرکت کارا فایر است و کارا فایر نمایندهٔ انحصاری برند بتاتی (Bettati Antincendio) ایتالیا در ایران است. یعنی تجهیزاتی که تأمین می‌کنیم از مسیر نمایندگی رسمی می‌آید، نه بازار آزاد.

مشخصاتی که سیلندر و شیر بتاتی را از گزینه‌های ارزان‌تر جدا می‌کند:

  • سیلندر یک‌تکه، بدون درز و جوش فولادی با فشار تست تا ۴۵۰ بار.
  • ردهٔ حجمی کامل: ۶، ۱۴، ۲۷، ۵۰، ۷۵، ۱۲۰ و ۱۸۰ لیتر — یعنی برای اتاق کوچک هم لازم نیست سیلندر بزرگ‌تر از نیاز بخرید.
  • شیر با عملکرد پیستون مکانیکی — برخلاف شیرهای دیافراگمی که احتمال تخلیهٔ غیرضروری دارند.
  • قابلیت شارژ مجدد سریع بدون نیاز به تعمیر پس از تخلیه.
  • دارای استاندارد BSI (EN 1964)، تاییدیهٔ VDS آلمان و CE اروپا.

یک طراحی درست چه چیزهایی دارد؟

  1. محاسبهٔ حجم واقعی فضا — نه متراژ کف. سقف کاذب و کف کاذب اگر محافظت شوند، حجم جداگانه دارند.
  2. آب‌بندی فضا. گاز در اتاقی که درز دارد غلظت لازم را نگه نمی‌دارد؛ زمان نگهداشت غلظت باید کنترل شود.
  3. یکپارچگی با سیستم اعلام حریق. سیستم گازی خودکار است و با دتکتورها کار می‌کند؛ فرمان تخلیه از پنل می‌آید.
  4. زمان تأخیر و مسیر تخلیهٔ پرسنل بر اساس حد غلظت مجاز.
  5. شیر تخلیهٔ فشار برای فضای بسته، تا تخلیهٔ گاز به سازه آسیب نزند.

انتخاب دتکتور مناسب همین فضا خودش یک بحث جداست؛ عددها و فاصله‌های مجاز را در راهنمای آشکارساز و دتکتور جمع کرده‌ایم.

از طراحی تا تاییدیه، یک‌جا

ایمن گستر تهران پویا در وندور لیست رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران است و مسیر را کامل برمی‌دارد: طراحی و نقشه، تأمین تجهیزات از نمایندگی رسمی، اجرا، سرویس و شارژ دوره‌ای و اخذ تاییدیه.

مشاورهٔ اولیه و بازدید فنی رایگان است و در محدودهٔ شهر تهران انجام می‌شود. برای انتخاب گاز مناسب فضای خود و برآورد اولیه، درخواست مشاوره ثبت کنید یا با ۰۲۱-۹۱۰۰۵۱۲۵ تماس بگیرید.

ضوابط ملاک عمل سازمان آتش‌نشانی تهران دربارهٔ سامانه‌های ثابت اطفای گازی مرجع عددی مستقلی ارائه نکرده است؛ از این رو مبنای مشخصات فنی این صفحه، مستندات و کاتالوگ‌های رسمی برند بتاتی (Bettati Antincendio) منتشرشده توسط نمایندگی رسمی آن در ایران و استاندارد NFPA 2001 است. اعداد طراحی هر پروژه باید بر پایهٔ آخرین ویرایش استاندارد و شرایط واقعی همان فضا محاسبه شود.