ایمن گستر تهران پویا

مراحل اخذ تاییدیه آتش نشانی + مدارک لازم

مراحل اخذ تاییدیه آتش‌نشانی از تشکیل پرونده تا صدور برگه، مدارک لازم، هزینه‌ها و خطاهای رایج — راهنمای قدم‌به‌قدم از شرکت حاضر در وندور لیست رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران.

دستهٔ تاییدیه

تاییدیه آتش نشانی

پایان‌کارِ بیشتر ساختمان‌ها، تغییر کاربری و در بسیاری از صنف‌ها حتی پروانهٔ کسب، به یک برگه گره خورده است: تاییدیه آتش‌نشانی. اگر این برگه نباشد، پرونده متوقف می‌ماند و هر ماه تاخیر یعنی هزینه. در این راهنما مراحل اخذ تاییدیه آتش‌نشانی، مدارک لازم و هزینه‌ها را قدم‌به‌قدم می‌بینید — و عددهای دقیق در جدول نرخ مصوب ۱۴۰۵، فهرست کامل مدارک در فرم و مدارک تاییدیه و پاسخ «آیا مشمولم؟» در جدول گروه‌بندی ساختمان آمده است — همراه با خطاهای رایجی که در هر گام، پرونده‌ها را معطل می‌کند. ایمن گستر تهران پویا — حاضر در وندور لیست رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران — سال‌هاست همین مسیر را برای کارفرماها طی می‌کند.

تاییدیه آتش‌نشانی چیست و کجا از شما می‌خواهند؟

وقتی پروندهٔ پایان‌کار یا پروانهٔ کسب به شهرداری یا اتحادیه می‌رسد، برگه‌ای از شما می‌خواهند که نشان دهد ساختمان از نظر ایمنی حریق بررسی و تایید شده است. این برگه را سازمان آتش‌نشانی پس از بررسی نقشه‌ها، اجرای الزامات و بازدید کارشناس صادر می‌کند و معمولا در این موقعیت‌ها خواسته می‌شود:

  • پایان‌کار ساختمان — اگر پروندهٔ ساختمان به استعلام آتش‌نشانی ارجاع شده باشد، تا این تاییدیه صادر نشود، شهرداری گواهی پایان‌کار نمی‌دهد.
  • تغییر کاربری — مثلا تبدیل واحد مسکونی به اداری یا تجاری.
  • پروانهٔ کسب — بسیاری از اتحادیه‌ها برای صدور یا تمدید پروانه، تاییدیهٔ ایمنی می‌خواهند.
  • کاربری‌های حساس — مانند مراکز درمانی، آموزشی و اماکن پرتردد که مجوزهایشان به ایمنی حریق گره خورده است.

اگر می‌خواهید کار را یک‌جا به یک تیم بسپارید، صفحهٔ خدمات تاییدیه آتش‌نشانی را ببینید؛ بقیهٔ این راهنما مسیر را قدم‌به‌قدم باز می‌کند.

نمای گرافیکی چرخهٔ اخذ تاییدیه آتش‌نشانی: از اجرای الزامات ایمنی تا مهر تایید سازمان

مراحل اخذ تاییدیه آتش‌نشانی — قدم‌به‌قدم

نحوهٔ گرفتن تاییدیه آتش‌نشانی در تهران به ترتیب زیر است. در تجربهٔ ما، پرونده‌ها بیش از همه در گام چهارم گیر می‌کنند؛ یعنی اجرایی که با دستورالعمل سازمان مو‌به‌مو نمی‌خواند.

  1. تشکیل پرونده — برای پروندهٔ ساختمانی از مسیر دفتر خدمات الکترونیک شهر، و برای ساختمان‌های در حال بهره‌برداری با درخواست از سازمان آتش‌نشانی.
  2. بازدید اولیه و صدور دستورالعمل — کارشناس سازمان از ملک بازدید می‌کند و دستورالعمل اجرایی صادر می‌شود؛ یعنی فهرست الزاماتی که باید در ساختمان شما اجرا شود.
  3. انتخاب شرکت دارای صلاحیت — طراحی و اجرای الزامات باید توسط شرکتی انجام شود که سازمان آن را تایید کرده است؛ فهرست این شرکت‌ها همان وندور لیست سازمان آتش‌نشانی است.
  4. طراحی و اجرای الزامات — تهیهٔ نقشه‌های آتش‌نشانی، اجرای سیستم‌های اعلام و اطفای حریق، راه‌های خروج و سایر موارد دستورالعمل، و آماده‌سازی گزارش‌ها و تست‌ها.
  5. درخواست بازدید نهایی — کارشناس سازمان اجرای الزامات را بررسی می‌کند؛ اگر نقصی باشد، ابلاغ می‌شود و پس از رفع، بازدید تکرار می‌شود.
  6. صدور تاییدیه — با تایید کارشناس، برگهٔ تاییدیه صادر می‌شود و پروندهٔ شما در شهرداری یا اتحادیه به جریان می‌افتد.

سرعت این مسیر بیش از هر چیز به دو عامل بستگی دارد: کامل بودن مدارک در شروع کار، و اجرایی که از بار اول با دستورالعمل بخواند. نقش شرکت مجری دقیقا همین‌جاست.

مدارک لازم برای دریافت تاییدیه آتش‌نشانی

  • سند مالکیت یا اجاره‌نامهٔ ملک (اصل و تصویر)
  • کارت ملی مالک یا کارفرما (اصل و تصویر)
  • نقشه‌های ساختمان — معماری و در صورت وجود، نقشه‌های تاسیسات و آتش‌نشانی
  • فیش پرداخت عوارض و بدهی‌های شهرداری
  • قرارداد با شرکت مجری دارای صلاحیت (در ادامهٔ مسیر، پس از بازدید اولیه)

بسته به نوع پرونده (ساختمان در حال ساخت، بهره‌برداری، صنفی) ممکن است مدارک دیگری هم خواسته شود؛ فهرست دقیق در زمان تشکیل پرونده به شما اعلام می‌شود. اگر مدرکی کم باشد، پرونده جلو نمی‌رود — پیش از مراجعه، فهرست را با مشاور کنترل کنید.

دستورالعمل آتش‌نشانی ساختمان چیست؟

دستورالعمل اجرایی، فهرست الزامات ایمنی ساختمان شماست که کارشناس سازمان پس از بازدید اولیه تعیین می‌کند: از سیستم اعلام حریق و اطفای حریق تا راه‌های خروج و کنترل دود. این الزامات سلیقه‌ای نیست؛ مبنای آن ضوابط و مصوبات رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران است — از جمله «ضوابط ملاک عمل سیستم‌های کشف و اعلام حریق» و «ضوابط ملاک عمل سامانه‌های اطفای حریق». اینکه ساختمان شما کدام سیستم‌ها را باید داشته باشد، به متراژ، تعداد طبقات و نوع کاربری بستگی دارد و در همین دستورالعمل مشخص می‌شود.

هزینه تاییدیه آتش‌نشانی چقدر است؟

هزینهٔ کل از چند جزء تشکیل می‌شود و به نوع پروژه، متراژ، تعداد طبقات و کاربری بستگی دارد:

  • مشاوره، طراحی و تهیهٔ نقشه‌ها
  • تجهیزات و مصالح (بسته به سیستم‌هایی که دستورالعمل تعیین می‌کند)
  • اجرا و نصب سیستم‌ها
  • تست، راه‌اندازی و پیگیری پرونده تا صدور برگه

به همین دلیل هیچ عدد از پیش آماده‌ای برای همهٔ ساختمان‌ها درست نیست؛ عدد واقعی فقط بعد از دیدن دستورالعمل یا بازدید فنی درمی‌آید. ایمن گستر تهران پویا پس از بررسی پرونده، پیش‌فاکتور شفاف و قلم‌به‌قلم می‌دهد تا پیش از شروع بدانید هزینه صرف چه می‌شود. نکتهٔ مهم: گران‌ترین سناریو معمولا دوباره‌کاری است — اجرایی که در بازدید رد شود، هم هزینهٔ اصلاح دارد هم هزینهٔ تاخیر در پایان‌کار. یک هزینهٔ ادامه‌دار را هم از همان ابتدا در بودجه ببینید: سیستم‌های اعلام و اطفای حریق پس از صدور تاییدیه هم باید سالم و آمادهٔ کار بمانند و سرویس و نگهداری دوره‌ای می‌خواهند.

برای برآورد پروژهٔ خودتان درخواست پیش‌فاکتور بدهید یا با ۰۲۱-۹۱۰۰۵۱۲۵ تماس بگیرید.

تصویر گرافیکی مدارک و چک‌لیست‌های پروندهٔ تاییدیه آتش‌نشانی

تاییدیه آتش‌نشانی چه مدت اعتبار دارد؟

برگهٔ تاییدیه برای مرحلهٔ مشخصی از پروندهٔ شما صادر می‌شود و اعتبار آن دائمی نیست. اگر بین صدور تاییدیه و اقدام بعدی (مثلا گرفتن پایان‌کار) فاصلهٔ زیادی بیفتد یا در ساختمان تغییری ایجاد شود، ممکن است سازمان بازدید یا استعلام مجدد بخواهد. توصیهٔ ما ساده است: بعد از صدور تاییدیه، مرحلهٔ بعدی پرونده را عقب نیندازید و اگر فاصله افتاده، پیش از اقدام، وضعیت برگه را استعلام بگیرید.

تاییدیه آتش‌نشانی برای پایان‌کار

در تجربهٔ ما شایع‌ترین حالت همین است: ساختمان تمام شده و شهرداری برای صدور پایان‌کار، تاییدیه آتش‌نشانی می‌خواهد. مسیر همان شش گام بالاست، با یک تفاوت مهم — چون ساختمان ساخته شده، هر چیزی که با الزامات نخواند باید در همان ساختمانِ تمام‌شده اصلاح شود. اینجا تجربهٔ مجری تعیین‌کننده است: راه‌حلی که با کمترین تغییر و هزینه، همان الزام را برآورده کند. تیم ما پیش از درخواست بازدید نهایی، خودش اجرا را با دستورالعمل مطابقت می‌دهد تا کار به رفت‌وبرگشت نکشد.

الزامات دقیق هر ساختمان را کارشناس سازمان بر اساس ضوابط تعیین می‌کند؛ محورهای معمول در بازدید پایان‌کار این‌هاست:

  • سیستم اعلام حریق — نصب درست و هشدار به‌موقع به ساکنان
  • سیستم اطفای حریق — متناسب با کاربری و آمادهٔ عملیات
  • راه‌های خروج و فرار — مسیر امن و بی‌مانع برای خروج سریع
  • درب‌های ضد حریق — جلوگیری از گسترش آتش بین بخش‌های ساختمان
  • تهویه و کنترل دود — تخلیهٔ سریع دود در زمان حریق

استعلام تاییدیه آتش‌نشانی

اگر می‌خواهید از اصالت یا وضعیت یک تاییدیه مطمئن شوید — مثلا هنگام خرید ملک یا تحویل واحد — مرجع استعلام خودِ سازمان آتش‌نشانی است. با مدارک پرونده به سازمان مراجعه کنید، یا از سایت رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران پیگیری کنید. اگر پرونده را به ما سپرده باشید، وضعیت آن را در هر مرحله به شما گزارش می‌دهیم و برای استعلام لازم نیست جایی بروید.

تاییدیه آتش‌نشانی برای ساختمان چند طبقه

هرچه ساختمان بلندتر و پرجمعیت‌تر باشد، خطر حریق و سختیِ تخلیه بیشتر است؛ به همین نسبت، الزامات دستورالعمل هم سنگین‌تر می‌شود — از سیستم‌های اعلام و اطفای کامل‌تر تا الزامات بیشتر برای راه‌های خروج و کنترل دود. در این پروژه‌ها، طراحی درست از روز اول اهمیت دوچندان دارد؛ اصلاح یک راه خروج در برج تمام‌شده، از پرهزینه‌ترین دوباره‌کاری‌هاست. جزئیات الزامات هر ساختمان را کارشناس سازمان بر اساس ضوابط تعیین می‌کند و ما پیش از اجرا، نقشه‌ها را با همان ضوابط تطبیق می‌دهیم.

تاییدیه برای کاربری‌های خاص — درمانی، تجاری، صنفی

مطب‌ها، دندانپزشکی‌ها و کلینیک‌های بدون بستری شبانه‌روزی حالتِ خاصِ خود را دارند؛ شرحِ کاملش در تاییدیه آتش‌نشانی مطب و دندانپزشکی آمده است.

الزامات ایمنی به کاربری ساختمان وابسته است: بیمارستان و درمانگاه با ساختمان اداری یک‌جور سنجیده نمی‌شوند و در مجتمع‌های تجاری و پاساژها، ازدحام و تعدد واحدها الزامات را سنگین‌تر می‌کند. برای مراکز درمانی راهنمای جداگانه‌ای نوشته‌ایم، چون هم الزاماتش ویژه است و هم مجوزهای بهداشتی به آن گره می‌خورد. برای واحدهای صنفی (مغازه، رستوران، انبار و مانند آن) معمولا مسیر از اتحادیه شروع می‌شود و کار سبک‌تر است، اما اصل ماجرا همان است: اجرای الزامات و تایید کارشناس.

تصویر گرافیکی آتش‌نشان با خاموش‌کننده — نماد اجرای الزامات ایمنی حریق

انتخاب شرکت مجری — پرونده را دست چه کسی می‌دهید؟

در پرونده‌های معطل‌مانده‌ای که به ما رسیده، یک اشتباه مشترک تکرار می‌شود: مجری‌ای که یا صلاحیت رسمی نداشت یا ضوابط را نمی‌شناخت. پیش از عقد قرارداد این چهار مورد را کنترل کنید:

  • نام شرکت در وندور لیست رسمی سازمان آتش‌نشانی باشد — این حداقلِ الزامیِ خودِ سازمان است، نه امتیاز.
  • طراحی، اجرا و پیگیری پرونده را یک تیم انجام دهد تا بین نقشه و اجرا مغایرت پیش نیاید.
  • کارنامهٔ واقعی و قابل راستی‌آزمایی داشته باشد — پروژه‌های انجام‌شده، نه ادعا.
  • پیش‌فاکتور شفاف بدهد و روند پرونده را مرحله‌به‌مرحله گزارش کند.

ایمن گستر تهران پویا هر چهار شرط را یک‌جا دارد: حضور رسمی در وندور لیست سازمان آتش‌نشانی تهران، تیم واحد از مشاوره و نقشه تا اجرا و صدور برگه، بیش از ۱۰۰۰ تاییدیهٔ ثبت‌شده در کارنامه، و پیش‌فاکتور شفافِ قلم‌به‌قلم همراه با گزارش مرحله‌به‌مرحلهٔ پرونده.

کدام ساختمان‌ها قانوناً مشمول تاییدیه‌اند؟ — از متنِ خودِ ضوابط

مرجع این الزام، مبحث سوم مقررات ملی ساختمان (ویرایش ۱۳۹۵) است. بند ۳-۵-۴ (صفحهٔ ۵۵) صریح می‌گوید سیستم دستی یا خودکار کشف و اعلام حریق باید بسته به نوع تصرف، در مکان‌هایی که بندهای ۳-۵-۴-۱ تا ۳-۵-۴-۹ مشخص کرده‌اند نصب شود. تاییدیهٔ آتش‌نشانی در عمل یعنی احراز همین الزامات؛ در بازدید، همین بندها ملاک بررسی است. قدم اول: بدانید ساختمانتان در کدام گروه تصرف است.

مسکونی و اقامتی. هتل‌ها، متل‌ها و مسافرخانه‌ها (تصرف م-۱) طبق بند ۳-۵-۴-۱-۱ (صفحهٔ ۵۵) سیستم دستی می‌خواهند و در تمام اتاق‌های مهمان و کریدورهای داخلیِ آن‌ها باید سیستم خودکار مرکزی نصب شود. بناهای آپارتمانی و خوابگاه‌ها (تصرف م-۲) مشمول بند ۳-۵-۴-۱-۲ (صفحهٔ ۵۶) با سه حالت جدا هستند: ساختمان بیش از ۵ طبقه بالاتر از تراز زمین، سیستم دستی برای کل ساختمان و خودکار موضعی داخل واحدها می‌خواهد؛ واحدِ بیش از یک طبقه پایین‌تر از بالاترین تراز تخلیهٔ خروجِ خود، خودکار موضعی جداگانه لازم دارد؛ و ساختمان با بیش از ۲۰ واحد مسکونی — با هر تعداد طبقه — فقط سیستم دستی می‌خواهد. در تصرف م-۳ (مراقبت شبانه‌روزی از ۶ تا ۱۶ نفر، جدا از کارکنان) بند ۳-۵-۴-۱-۳ سیستم خودکار را الزامی کرده است.

آموزشی، درمانی و تجمعی. در ساختمان‌های آموزشی و فرهنگی، بند ۳-۵-۴-۲ (صفحهٔ ۵۶) سیستم دستی را الزامی می‌کند؛ تنها استثنا، گروه آ با بار تصرف کمتر از ۱۰۰ نفر است. تصرف‌های درمانی ـ مراقبتی (گروه د) طبق بند ۳-۵-۴-۳ هم سیستم دستی و هم خودکار لازم دارند و گروه د-۳ طبق بند ۳-۵-۴-۳-۲ (صفحهٔ ۵۷) سیستم خودکار جداگانه می‌خواهد. در تجمعی‌ها، ساختمان گروه ت با بار تصرف ۳۰۰ نفر یا بیشتر طبق بند ۳-۵-۴-۴-۱ (صفحهٔ ۵۷) سیستم دستی می‌خواهد؛ تئاتر و سینما (ت-۱) و تصرف‌های ت-۲ طبق بندهای ۳-۵-۴-۴-۳ و ۳-۵-۴-۴-۴ به سیستم خودکار هم ملزم‌اند؛ و در بار تصرف بیش از ۱۰۰۰ نفر، بند ۳-۵-۴-۴-۲ سیستم صوتی اعلام خطر با پخش از بلندگو را هم لازم می‌کند.

اداری، تجاری، صنعتی و انبار. ساختمان اداری (تصرف ح) با بار تصرف بیش از ۵۰۰ نفر — یا بیش از ۱۰۰ نفر در طبقهٔ زیر یا بالای پایین‌ترین تراز تخلیهٔ خروج — طبق بند ۳-۵-۴-۵ (صفحهٔ ۵۸) سیستم دستی می‌خواهد. واحد تجاری (تصرف ک) با بیش از ۳ طبقه، یا بار تصرف ۵۰۰ نفر به بالا، یا بیش از ۱۰۰ نفر در طبقهٔ بالا یا زیر تراز تخلیهٔ خروج، طبق بند ۳-۵-۴-۶ به هر دو سیستم خودکار و دستی نیاز دارد. در تصرف صنعتی (بند ۳-۵-۴-۷)، ص-۱ (مانند پوشاک، صنایع غذایی و چوب) به سیستم خودکار و ص-۲ (مانند مصالح بنایی و شیشه) به دستی ملزم است. انبارها طبق بند ۳-۵-۴-۸ هر دو سیستم را می‌خواهند، مگر محتویاتشان غیرقابل سوختن و کم‌خطر باشد. تصرف‌های مخاطره‌آمیز (بند ۳-۵-۴-۹) نیز هر دو سیستم را لازم دارند. جدا از نوع تصرف، ساختمان بلند — ارتفاع بیش از ۲۳ متر بالای تراز زمین تا کف بالاترین طبقهٔ قابل تصرف — طبق بند ۳-۵-۵ (صفحهٔ ۵۹) سیستم خودکار می‌خواهد.

گروه تصرفالزامبند
م-۱ (هتل و مسافرخانه)دستی + خودکار مرکزی در اتاق‌های مهمان۳-۵-۴-۱-۱
م-۲ (بیش از ۵ طبقه)دستی + خودکار موضعی در واحدها۳-۵-۴-۱-۲
م-۲ (بیش از ۲۰ واحد، با هر تعداد طبقه)دستی۳-۵-۴-۱-۲
م-۳ (مراقبت از ۶ تا ۱۶ نفر)خودکار۳-۵-۴-۱-۳
آموزشی و فرهنگی (آ)دستی؛ کمتر از ۱۰۰ نفر معاف۳-۵-۴-۲
درمانی ـ مراقبتی (د)دستی + خودکار۳-۵-۴-۳
تجمعی (ت) از ۳۰۰ نفردستی؛ ت-۱ و ت-۲: خودکار۳-۵-۴-۴
اداری (ح) بیش از ۵۰۰ نفر یا بیش از ۱۰۰ نفر زیر/بالای پایین‌ترین تراز تخلیهدستی۳-۵-۴-۵
تجاری (ک) بیش از ۳ طبقه، ۵۰۰ نفر، یا بیش از ۱۰۰ نفر بالا/زیر تراز تخلیهخودکار + دستی۳-۵-۴-۶
صنعتی (ص-۱ / ص-۲)خودکار / دستی۳-۵-۴-۷
انباری (ن)خودکار + دستی؛ مگر محتویات غیرقابل سوختن و کم‌خطر۳-۵-۴-۸
مخاطره‌آمیز (خ)خودکار + دستی۳-۵-۴-۹
ساختمان بلند (بیش از ۲۳ متر، هر تصرف)خودکار۳-۵-۵

اگر مطمئن نیستید ساختمانتان در کدام گروه است، بازدید فنی رایگان در شهر تهران همین را مشخص می‌کند.

الزامات سیستم اعلام حریق — چیزی که کارشناس در بازدید می‌سنجد

کارشناسی که برای بازدید به ساختمان شما می‌آید، با سلیقهٔ شخصی تصمیم نمی‌گیرد. مرجع او «ضوابط ملاک عمل سیستم‌های کشف و اعلام حریق» سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران است و بیشتر ایرادهایی که در بازدید گرفته می‌شود به چند عدد مشخص در همین سند برمی‌گردد: فاصله‌ها، ارتفاع‌ها و شعاع پوشش. در ادامه همان عددهایی را می‌بینید که کارشناس متر به دست کنترل می‌کند — با نشانی بند و صفحهٔ چاپی سند، تا اگر خواستید خودتان هم مطابقت دهید.

شستی اعلام حریق: فاصله، جانمایی، ارتفاع

قاعدهٔ اصلی ساده است: از هیچ نقطه‌ای از طبقه نباید بیش از ۴۵ متر راه بروید تا به یک شستی برسید. اگر دربارهٔ نقشهٔ معماری ساختمان قطعیت نباشد، همین فاصله ۳۰ متر در نظر گرفته می‌شود (بند ۸.۱۴، صفحهٔ ۵۲). در دو حالت سخت‌گیری بیشتر است و حد مجاز به ۲۵ متر می‌رسد: وقتی افراد دارای محدودیت حرکتی در ساختمان حضور دارند، و وقتی کاربری ساختمان کار با مواد و تجهیزاتی با قابلیت اشتعال و توسعهٔ سریع حریق است — مانند مایعات و گازهای قابل اشتعال.

جانمایی هم قاعده دارد. شستی باید در فاصلهٔ ۱٫۵ متری هر درب خروجی که به دستگاه پله یا فضای باز می‌رسد نصب شود، در تمام طبقات؛ اما نصب آن داخل خود دستگاه پله مجاز نیست (بند ۸.۱۴). اگر عرض درب خروج بیش از ۱۲ متر باشد، هر دو سمت درب شستی می‌خواهد. ارتفاع نصب از کف تمام‌شده تا خط میانی شستی باید ۱ تا ۱٫۲ متر باشد، رنگ آن الزاماً قرمز است و در محل‌های با خطر بالا مانند موتورخانه و مخزن گازوئیل دیزل‌ژنراتور، شستی اختصاصی هم لازم است.

دتکتور دودی و حرارتی: شعاع پوشش و فاصله‌ها

برای دتکتور دودی در سقف صاف، ضوابط در بخش BS5839 می‌گوید هیچ نقطه‌ای از اتاق نباید بیش از ۷٫۵ متر از دتکتور فاصله داشته باشد (بند ۸.۴، صفحهٔ ۴۶). همان سند در بخش NFPA72 حداکثر شعاع پوشش را ۶٫۵ متر ذکر می‌کند (صفحهٔ ۴۴)؛ ملاک داوری، استانداردی است که طراحی سیستم شما بر مبنای آن انجام شده. برای دتکتور حرارتی عدد کوچک‌تر است: با استاندارد EN54-5 شعاع پوشش ۵٫۳ متر است و هیچ قسمتی از اتاق نباید بیرون این محدوده بماند (بند ۸.۲، صفحهٔ ۳۹). حداقل شعاع پوشش دتکتور حرارتی هم ۰٫۲۸ برابر ارتفاع کف تا سقف تعیین شده است؛ این عدد کفِ کاهش است — با اعمال ضریب‌های کاهنده، شعاع پوشش از ۰٫۲۸ برابر ارتفاع کمتر در نظر گرفته نمی‌شود.

چند فاصلهٔ دیگر هم هست که در بازدیدها زیاد ایراد می‌گیرد. نصب دتکتور در فاصلهٔ ۵۰ سانتی‌متری دیوار و پارتیشن مجاز نیست؛ همین ممنوعیت دربارهٔ تیر و بیم سقفی، کانال و موانع رسیدن دود و حرارت هم برقرار است، وقتی عمقشان بیش از ۲۵ سانتی‌متر و طولشان بیش از یک متر باشد. اگر عمق مانع ۲۵ سانتی‌متر یا کمتر باشد، نصب دتکتور در فاصلهٔ حداقل دو برابر عمق مانع مجاز است (بند ۸.۱، صفحهٔ ۳۷). در محدودهٔ ۵۰ سانتی‌متری خود دتکتور هم نباید هیچ مانع یا تجهیزی باشد. نصب دتکتور در حدفاصل یک متری دریچهٔ دمندهٔ هوا هم مجاز نیست (بند ۸.۱، صفحهٔ ۳۶)، چون جریان هوا دود را از حسگر دور می‌کند.

دو نقطه‌ای که معمولاً از قلم می‌افتد: سقف کاذب و آسانسور. اگر ارتفاع فضای پشت سقف کاذب یا کف کاذب ۰٫۸ متر یا بیشتر باشد، همان فضا هم دتکتور می‌خواهد (بند ۸.۱، صفحهٔ ۳۶). فضای کمتر از ۸۰ سانتی‌متر فقط در صورتی معاف است که مواد قابل اشتعال، سینی سیم و کابل برق، لوله‌های بخار، نوار نقاله یا کاربری انبارش نداشته باشد. برای فراخوان آسانسور هم نصب یک دتکتور دودی در حدفاصل ۱٫۵ متری آسانسور الزامی است (بند ۱۰.۴، صفحهٔ ۶۱).

جدول زیر جمع‌بندی همین عددهاست؛ ستون آخر نشانی هر الزام در سند ضوابط است.

چه چیزی سنجیده می‌شودعدد ملاکمرجع در ضوابط
فاصلهٔ پیمایش تا شستیحداکثر ۴۵ متر (عدم قطعیت نقشه: ۳۰ متر — شرایط خاص: ۲۵ متر)بند ۸.۱۴ — صفحهٔ ۵۲
فاصلهٔ شستی از درب خروج۱٫۵ متر، در تمام طبقاتبند ۸.۱۴ — صفحهٔ ۵۲
ارتفاع نصب شستی۱ تا ۱٫۲ متر از کف تمام‌شدهبند ۸.۱۴ — صفحهٔ ۵۲
پوشش دتکتور دودی در سقف صافحداکثر فاصله ۷٫۵ متر (BS5839) — شعاع ۶٫۵ متر (NFPA72)بند ۸.۴ — صفحه‌های ۴۶ و ۴۴
پوشش دتکتور حرارتیشعاع ۵٫۳ متر (EN54-5) — حداقل ۰٫۲۸ ارتفاع کف تا سقفبند ۸.۲ — صفحهٔ ۳۹
فاصلهٔ دتکتور از دیوار، تیر و موانع۵۰ سانتی‌متر (تیر، بیم و کانال: وقتی عمق بیش از ۲۵ سانتی‌متر و طول بیش از یک متر باشد — عمق ۲۵ سانتی‌متر و کمتر: فاصلهٔ دو برابر عمق مانع)بند ۸.۱ — صفحهٔ ۳۷
فاصلهٔ دتکتور از دریچهٔ دمندهٔ هواحداقل ۱ متربند ۸.۱ — صفحهٔ ۳۶
سقف یا کف کاذباز ارتفاع ۰٫۸ متر دتکتور الزامی استبند ۸.۱ — صفحهٔ ۳۶
دتکتور فراخوان آسانسوریک دتکتور دودی در ۱٫۵ متری آسانسوربند ۱۰.۴ — صفحهٔ ۶۱

این عددها برای ارزیابی اولیه کافی است، اما جانمایی نهایی به ضریب‌های کاهنده هم بستگی دارد: تیر و بیم، سقف شیب‌دار و ارتفاع سقف هر کدام شعاع پوشش را کم می‌کنند و جدول‌های جداگانه‌ای در همان ضوابط دارند (بند ۸.۲، صفحهٔ ۳۹). به همین دلیل بهتر است پیش از آمدن کارشناس، یک بار سیستم ساختمان با همین سند کنترل شود تا ایرادها قبل از ثبت در پرونده رفع شده باشد. اگر ساختمان شما در شهر تهران است، مشاوره و بازدید فنی ما رایگان است؛ تیمی این کار را انجام می‌دهد که از آبان ۱۳۹۴ در همین حوزه فعال است و پروندهٔ بیش از هزار تاییدیه را تا امضای نهایی جلو برده است.

الزامات اطفای حریق؛ خاموش‌کننده، جعبهٔ آتش‌نشانی و اسپرینکلر

در بازدید تایید سامانه‌های اطفای حریق، بخش بزرگی از ایرادها به چند عدد ساده برمی‌گردد: ارتفاع نصب خاموش‌کننده، ارتفاع قرقرهٔ جعبهٔ آتش‌نشانی و فاصلهٔ اسپرینکلر از دیوار و سقف. این اعداد سلیقه‌ای نیست. همهٔ آنها در سند «ضوابط ملاک عمل سامانه‌های اطفای حریق» (ویرایش ۱۴۰۴) با شمارهٔ بند مشخص آمده است. در ادامه همان بندها را با شمارهٔ صفحهٔ چاپی سند می‌بینید تا پیش از حضور کارشناس، ساختمان خود را با یک متر ساده کنترل کنید.

ارتفاع و محل نصب خاموش‌کننده

قاعدهٔ کلی در بند ۳-۴-۸ (صفحهٔ ۲۲) آمده است: ارتفاع قسمت بالای خاموش‌کننده از کف تمام‌شدهٔ بنا، بسته به وزن آن، باید حداکثر مطابق شکل ۳-۴-۸ سند باشد و حداقل فاصلهٔ زیر خاموش‌کننده تا زمین نباید کمتر از ۱۰ سانتی‌متر شود. یعنی خاموش‌کننده نه روی زمین می‌نشیند و نه بالاتر از دسترس نصب می‌شود.

دو عدد اصلی را بندهای ۳-۴-۱۱ و ۳-۴-۱۲ (صفحهٔ ۲۳) مشخص می‌کنند. اگر وزن کل خاموش‌کننده کمتر از ۱۸ کیلوگرم است، ارتفاع نقطهٔ بالایی آن از کف نباید بیشتر از ۱۵۰ سانتی‌متر باشد. اگر وزن آن بیش از ۱۸ کیلوگرم است (غیر از خاموش‌کننده‌های چرخ‌دار)، این سقف به ۱۰۰ سانتی‌متر کاهش می‌یابد.

محل نصب هم ضابطه دارد. طبق بند ۳-۴-۶ (صفحهٔ ۲۲) خاموش‌کننده باید در طول مسیر خروج و نزدیک خروج‌ها نصب شود و مسیر دسترسی به آن کوتاه و عاری از وسایل مزاحم باشد. خاموش‌کننده‌ای که پشت قفسه یا کارتن پنهان شده، در بازدید ایراد می‌گیرد؛ حتی اگر شارژ و پلمب آن سالم باشد.

جعبهٔ آتش‌نشانی؛ ارتفاع، رنگ، لوله و فشار

ارتفاع جعبه با مرکز قرقره سنجیده می‌شود، نه لبهٔ جعبه. طبق بند ۵-۴-۲ (صفحهٔ ۸۷) فاصلهٔ عمودی مرکز قرقرهٔ شیلنگ تا کف تمام‌شدهٔ بنا باید ۱۴۰ تا ۱۶۰ سانتی‌متر در نظر گرفته شود. رنگ جعبه طبق بند ۵-۴-۷ (صفحهٔ ۸۷) حتی‌المقدور باید قرمز باشد؛ اگر رنگ دیگری انتخاب می‌کنید، باید با رنگ دیوار پیرامون متفاوت باشد تا جعبه به‌سادگی قابل تشخیص بماند.

داخل جعبه هم قاعده دارد. بند ۵-۴-۱ (صفحهٔ ۸۷) می‌گوید بین کلیهٔ قسمت‌ها و متعلقات داخل جعبه — کوپلینگ‌ها، شیرآلات، شیلنگ و قرقره — باید حداقل ۲٫۵ سانتی‌متر فاصله بماند تا همه‌چیز به سهولت و بدون درگیری قابل استفاده باشد. حداقل ابعاد جعبه برای قرقره و شیلنگ ¾ (سه‌چهارم اینچ) به طول ۲۰ متر، ۲۰×۷۵×۶۵ سانتی‌متر تعیین شده است. خود جعبه هم طبق بند ۵-۴-۴ (صفحهٔ ۸۷) باید آسان‌بازشو باشد و هیچ قفل یا کلیدی نداشته باشد.

در لوله‌کشی، بند ۵-۳-۲۳ (صفحهٔ ۸۶) سایز لولهٔ مشترک جعبه‌های آتش‌نشانی را حداقل ۲½ اینچ و سایز لولهٔ متصل به هر جعبه را حداقل ۱½ اینچ تعیین کرده است. فشار هم ضابطهٔ روشن دارد: طبق بند ۵-۳-۸ (صفحهٔ ۸۵) دورترین خروجی شیلنگ ¾ اینچ — از نظر هیدرولیکی — باید حداقل ۲ بار فشار داشته باشد و فشار خروجی‌ها نباید بیشتر از ۷ بار شود. یک استثنا را هم بدانید: بند ۵-۳-۹ (صفحهٔ ۸۵) برای ساختمان‌های گروه S3 حداقل فشار دورترین اتصال شیلنگ را ۴ بار تعیین کرده است. اگر فشار در طبقه‌ای از حد مجاز گذشت، بند ۵-۳-۱۰ (صفحهٔ ۸۵) استفاده از شیرهای تنظیم فشار جعبه‌ای را راهکار می‌داند. یک نکتهٔ جانمایی را هم از قلم نیندازید: بند ۵-۳-۲۴ (صفحهٔ ۸۶) نصب جعبهٔ آتش‌نشانی در پلکان‌های ساختمان را ممنوع کرده است.

اسپرینکلر؛ فاصله از دیوار، سقف و متعلقات طبقه

فاصله‌گذاری اسپرینکلر سه محور دارد: دیوار، سقف و اسپرینکلر مجاور. طبق بند ۴-۵-۶ (صفحهٔ ۳۶) اسپرینکلرها نباید در فاصلهٔ کمتر از ۱۰ سانتی‌متر (۴ اینچ) تا دیوار قرار بگیرند. طبق بند ۴-۵-۷ (صفحهٔ ۳۶) فاصلهٔ دو اسپرینکلر از یکدیگر هم نباید کمتر از ۱٫۸ متر (۶ فوت) باشد.

فاصله از سقف را بند ۴-۵-۸ (صفحهٔ ۳۶) تعیین می‌کند: در سازهٔ غیرمسدودکننده، فاصلهٔ بین دفلکتور اسپرینکلر و سقف باید حداقل ۲٫۵ سانتی‌متر (۱ اینچ) و حداکثر ۳۰ سانتی‌متر (۱۲ اینچ) باشد. همان بند استفاده از صفحه‌های فلزی بالای اسپرینکلر برای حبس حرارتی و ایجاد فاصلهٔ بیشتر تا سقف را مجاز نمی‌داند.

یک الزام مهم دیگر به ابعاد ساختمان برمی‌گردد. طبق بند ۴-۳-۹ (صفحهٔ ۲۸) در ساختمان‌هایی با ارتفاع بیش از ۲۳ متر یا زیربنای کلی بیش از ۴۸۳۰ مترمربع، باید روی انشعاب اسپرینکلر ابتدای خط هر طبقه و در قسمت مشاعات، متعلقات کنترل نصب شود؛ برای رایزر مستقل اسپرینکلر یعنی: شیر کنترل، درجهٔ فشارسنج، فلوسوئیچ و شیر تست و تخلیه. اگر ساختمان از هر دو حد کوچک‌تر است، نصب تنها یک سری از همین متعلقات در ابتدای رایزر اصلی کافی است.

جدول جمع‌بندی الزامات

موضوعالزامبندصفحهٔ چاپی
زیر خاموش‌کننده تا زمینحداقل ۱۰ سانتی‌متر۳-۴-۸۲۲
خاموش‌کنندهٔ سبک‌تر از ۱۸ کیلوگرمنقطهٔ بالایی حداکثر ۱۵۰ سانتی‌متر از کف۳-۴-۱۱۲۳
خاموش‌کنندهٔ سنگین‌تر از ۱۸ کیلوگرم (غیر چرخ‌دار)نقطهٔ بالایی حداکثر ۱۰۰ سانتی‌متر از کف۳-۴-۱۲۲۳
مرکز قرقرهٔ جعبهٔ آتش‌نشانی۱۴۰ تا ۱۶۰ سانتی‌متر از کف۵-۴-۲۸۷
رنگ جعبهقرمز؛ در غیر این صورت متمایز از دیوار۵-۴-۷۸۷
فاصلهٔ متعلقات داخل جعبهحداقل ۲٫۵ سانتی‌متر۵-۴-۱۸۷
لولهٔ مشترک جعبه‌هاحداقل ۲½ اینچ (لولهٔ هر جعبه حداقل ۱½ اینچ)۵-۳-۲۳۸۶
فشار خروجی جعبهحداقل ۲ بار در دورترین خروجی ¾ (از نظر هیدرولیکی)؛ حداکثر ۷ بار۵-۳-۸۸۵
فشار در ساختمان‌های گروه S3حداقل ۴ بار در دورترین اتصال شیلنگ۵-۳-۹۸۵
اسپرینکلر تا دیوارحداقل ۱۰ سانتی‌متر (۴ اینچ)۴-۵-۶۳۶
فاصلهٔ دو اسپرینکلرحداقل ۱٫۸ متر (۶ فوت)۴-۵-۷۳۶
دفلکتور تا سقف (سازهٔ غیرمسدودکننده)حداقل ۲٫۵ و حداکثر ۳۰ سانتی‌متر۴-۵-۸۳۶
متعلقات ابتدای خط هر طبقهساختمان بلندتر از ۲۳ متر یا بیش از ۴۸۳۰ مترمربع۴-۳-۹۲۸

اگر پروندهٔ تاییدیهٔ شما در جریان است، همین جدول را با یک متر فلزی جلو بروید: ارتفاع خاموش‌کننده‌ها، مرکز قرقره‌ها و فاصلهٔ اسپرینکلرها را اندازه بگیرید و مغایرت‌ها را پیش از بازدید اصلاح کنید. اصلاح ارتفاع یک بست یا جابه‌جایی یک جعبه، چند ساعت کار است؛ رد شدن در بازدید، چند هفته رفت‌وبرگشت. تهران‌پویا از آبان ۱۳۹۴ — بیش از ده سال — در همین حوزه کار می‌کند، عضو وندور لیست رسمی است و بیش از ۱۰۰۰ تاییدیه را به نتیجه رسانده است. اگر ساختمان شما در شهر تهران است، مشاوره و بازدید فنی پیش از اجرا رایگان انجام می‌شود.

کارشناس در بازدید دقیقاً چه چیزی را کنترل می‌کند؟

بازدید کارشناس سلیقه‌ای نیست. مبنای کار او دو سند ملاک عمل سازمان آتش‌نشانی تهران است: یکی برای سیستم‌های کشف و اعلام حریق و یکی برای سامانه‌های اطفای حریق. تقریباً هر چیزی که در بازدید بررسی می‌شود، بند مشخصی در همین دو سند دارد. مهم‌ترین‌ها را در ادامه ببینید.

پرسش اول، «فهرست‌شده» بودن تجهیزات است. هر دو سند این واژه را تعریف کرده‌اند: تجهیزاتی که موسسه‌های مورد تایید سازمان آن‌ها را آزموده‌اند و نامشان «در پرتال اینترنتی سازمان منتشر شده باشد» (تعریف «لیست شده»، سند اعلام حریق، ص ۸). سند اطفا هم در بند ۱-۲۶ (ص ۷) تصریح می‌کند «این محصولات در سایت رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران قابل رویت هستند». پس برند و مدل نصب‌شده باید در همان فهرست باشد؛ ادعای فروشنده کافی نیست.

در سیستم اعلام حریق سه بند کلیدی است: بند ۱-۴ (ص ۲۷) می‌خواهد مدل، کد تاییدیه آزمایشگاه و نام سازنده روی تمامی تجهیزات ثبت شده باشد؛ بند ۲-۴ تجهیز را دارای نمایندگی مجاز ثبت‌شده در لیست سازمان می‌خواهد؛ و بند ۳-۴ استفاده از تجهیزات اصلی را «تماما از یک برند» الزامی می‌کند. تهیه تجهیزات هم طبق بند ۴-۳ (ص ۲۶) تنها از نمایندگی‌های مجاز مورد تایید سازمان، یا سایر مراکز مورد تایید همان نمایندگی‌های مجاز، ممکن است.

در سیستم اطفای آبی، اسپرینکلرها باید از نوع فهرست‌شده باشند (بند ۴-۳-۴، ص ۲۸) و همه تجهیزات اسپرینکلر باید مطابق جدول ۶۰-۱ «استاندارد یا فهرست‌شده» باشند (بند ۴-۳-۶). در ساختمان‌های بالای ۱۲۸ متر، کلیه تجهیزات — از شیر یکطرفه تا فشارشکن — باید فهرست‌شده باشد (بند ۵-۱-۱۲، ص ۸۳). درباره پمپ هم قاعده روشن است: برای هر سیستم آبی دو پمپ اصلی لازم است (بند ۶-۱-۱، ص ۸۸)؛ تنها در صورت استفاده از پمپ فهرست‌شده، یک پمپ اصلی کافی است (بند ۶-۱-۳).

در سند اعلام حریق، «گواهی اصالت» برگه تعهد است، نه تشریفات: نمایندگی باید دو سال گارانتی از زمان مهر و امضای گواهی اصالت (بند ۵-۴، ص ۲۷) و ۱۰ سال تامین قطعات یدکی (بند ۶-۴) را تعهد کند. در مستندات نهایی (ص ۲۱) هم چک‌لیست گارانتی دوساله و گواهی اصالت باید با مهر و امضای نمایندگی مجاز، طراح، مجری و بهره‌بردار ارائه شود.

تست و راه‌اندازی هم بند دارد: بازرسی و تست در زمان راه‌اندازی اولیه و مجدد و در دوره بهره‌برداری الزامی است (فصل ۱۱ سند اعلام، ص ۶۲) و باید توسط پرسنل دارای تایید کتبی از نمایندگی برند و دقیقا طبق چک‌لیست انجام شود. در اطفا، سیستم اسپرینکلر باید هر سال توسط افراد مجاز آزمایش و بازبینی شود (بند ۴-۱-۱۱، ص ۲۵) و برای آزمایش عملکرد پمپ و فلوسوییچ باید انشعاب مخصوص بازرسی اجرا شده باشد (بند ۴-۳-۱۵، ص ۲۹).

مدارک فنی هم باید هنگام بازدید در محل باشد: پلان سیستم اعلام حریق، دیاگرام تک‌خطی، جدول علت و معلول و نسخه نرم‌افزار و برنامه سیستم (فصل ۱۱، ص ۶۲).

پیش از آمدن کارشناس، این شش مورد را خودتان کنترل کنید:

ردیفچه چیزی را کنترل کنیدمرجع در ضوابط
۱برند و مدل همه تجهیزات در فهرست منتشرشده سازمان آتش‌نشانی تهران باشداعلام: بند ۳-۴ (ص ۲۷) و تعریف «لیست شده» (ص ۸) — اطفا: بند ۴-۳-۴ و ۴-۳-۶ (ص ۲۸)
۲مدل، کد تاییدیه آزمایشگاه و نام سازنده روی خود تجهیزات ثبت شده باشداعلام: بند ۱-۴ (ص ۲۷)
۳گواهی اصالت و چک‌لیست گارانتی دوساله، مهر و امضاشده، در پرونده باشداعلام: بند ۵-۴ (ص ۲۷) و مستندات نهایی (ص ۲۱)
۴پلان، دیاگرام تک‌خطی، جدول علت و معلول و نسخه نرم‌افزار در ساختمان نگهداری شوداعلام: فصل ۱۱ (ص ۶۲)
۵انشعاب مخصوص بازرسی اجرا شده و شیرها و متعلقات اول خط همیشه در دسترس باشداطفا: بند ۴-۳-۱۵ و ۴-۳-۱۶ (ص ۲۹)
۶خاموش‌کننده‌ها نشان استاندارد داشته باشند و شناسنامه بازرسی و شارژ روی بدنه خوانا باشداطفا: بند ۳-۴-۲ و ۳-۴-۳ (ص ۲۲)

اگر در هر ردیف تردید دارید، پیش از تعیین وقت بازدید رسمی از مشاوره و بازدید فنی رایگان تهران‌پویا در شهر تهران استفاده کنید تا نقص‌ها پیش از ثبت در پرونده رفع شود.

پرسش‌های پرتکرار

چه ساختمان‌هایی به تاییدیه آتش‌نشانی نیاز دارند؟

بیشتر ساختمان‌هایی که برای پایان‌کار یا تغییر کاربری اقدام می‌کنند — هرچه متراژ، تعداد طبقات یا حساسیت کاربری بیشتر باشد، احتمال شمول بیشتر است — و بسیاری از واحدهای صنفی برای پروانهٔ کسب. تشخیص نهایی با اعلام شهرداری یا سازمان آتش‌نشانی است.

گرفتن تاییدیه آتش‌نشانی چقدر طول می‌کشد؟

زمان ثابتی ندارد؛ به حجم الزامات دستورالعمل و سرعت اجرا بستگی دارد. آنچه در اختیار شماست حذف رفت‌وبرگشت‌هاست: اگر مدارک کامل باشد، اجرا با دستورالعمل بخواند و پیش از بازدید نهایی کنترل شود، مسیر به کوتاه‌ترین حالت ممکن می‌رسد.

اگر کارشناس در بازدید ایراد بگیرد چه می‌شود؟

نواقص ابلاغ می‌شود، باید رفع شود و بازدید تکرار می‌شود. این یعنی هزینه و زمان اضافه. راه پیشگیری، تطبیق اجرا با دستورالعمل پیش از درخواست بازدید است — کاری که تیم ما به‌صورت پیش‌فرض انجام می‌دهد.

فرم تاییدیه آتش‌نشانی چیست؟

منظور از فرم، همان برگهٔ رسمی است که سازمان پس از تایید نهایی صادر می‌کند و انطباق ساختمان با ضوابط ایمنی را نشان می‌دهد؛ همین برگه را به شهرداری یا اتحادیه ارائه می‌دهید. نمونه‌هایی که در اینترنت می‌بینید فقط برای آشنایی‌اند؛ برگهٔ معتبر فقط همانی است که خود سازمان برای پروندهٔ شما صادر کرده باشد.

پروانه ایمنی آتش‌نشانی یا مجوز آتش‌نشانی همان تاییدیه است؟

در گفت‌وگوهای روزمره به همین برگه، مجوز آتش‌نشانی، گواهی آتش‌نشانی یا پروانه ایمنی هم می‌گویند. نام دقیق روی برگهٔ شما ممکن است متفاوت باشد، اما مسیر گرفتن آن همان است که در این راهنما دیدید. اگر نهادی سند دیگری از شما خواسته، عنوانش را با مشاور در میان بگذارید تا مسیر درست مشخص شود.

فرق تاییدیه با پایان‌کار چیست؟

پایان‌کار را شهرداری صادر می‌کند و به کل ساختمان مربوط است؛ تاییدیه آتش‌نشانی در پرونده‌های مشمول، یکی از پیش‌نیازهای آن است و فقط ایمنی حریق را پوشش می‌دهد. یعنی اول تاییدیه آتش‌نشانی، بعد پایان‌کار.

برای پروانهٔ کسب هم تاییدیه آتش‌نشانی لازم است؟

بسیاری از اتحادیه‌ها برای صدور یا تمدید پروانهٔ کسب، تاییدیهٔ ایمنی از آتش‌نشانی می‌خواهند؛ به‌ویژه برای کاربری‌های پرخطرتر مانند رستوران، انبار و مراکز پرتردد. جزئیات را اتحادیهٔ صنف شما اعلام می‌کند.

اگر پروندهٔ شما مشخصاً در مرحلهٔ پایان‌کار است، مقررات ملی برای همین مرحله بند جداگانه‌ای دارد و مدارک خواسته‌شده با مرحلهٔ پروانه فرق می‌کند: تاییدیهٔ آتش‌نشانی پایان کار و دو مرحلهٔ استعلام.

کپسول آتش‌نشانی (خاموش‌کنندهٔ دستی) را دقیقاً باید در چه ارتفاعی از کف نصب کنید و وزن کپسول چه تاثیری در تعیین این ارتفاع دارد؟

ملاک، وزن کپسول است. طبق بند ۳-۴-۱۱ ضوابط اطفای حریق ۱۴۰۴ (صفحهٔ چاپی ۲۳)، خاموش‌کننده‌هایی که وزن کل آن‌ها کمتر از ۱۸ کیلوگرم باشد باید طوری نصب شوند که ارتفاع نقطهٔ بالایی کپسول از کف زمین بیشتر از ۱۵۰ سانتی‌متر نباشد. برای خاموش‌کننده‌های سنگین‌تر از ۱۸ کیلوگرم (غیر از چرخ‌دار)، بند ۳-۴-۱۲ همین سقف را ۱۰۰ سانتی‌متر تعیین کرده است. بند ۳-۴-۸ (صفحهٔ چاپی ۲۲) هم حداقل فاصلهٔ زیر خاموش‌کننده تا زمین را ۱۰ سانتی‌متر می‌داند؛ کپسول نباید روی زمین رها شود. این سه عدد معمولاً در بازدیدها بررسی می‌شود.

آشکارساز (دتکتور) دود را باید دقیقاً کجای سقف نصب کرد و هر دتکتور دودی حداکثر تا چه فاصله‌ای از فضای اتاق را پوشش می‌دهد؟

قاعدهٔ اصلی در بند ۸.۴ ضوابط اعلام حریق ۹۸ (بخش BS5839، صفحهٔ چاپی ۴۶) آمده است: در فضاهایی با سقف صاف، هیچ نقطه از اتاق نباید بیش از ۷.۵ متر از آشکارساز دودی فاصله داشته باشد. در سقف‌های شیب‌دار هم اولین ردیف آشکارسازهای دودی باید حدفاصل ۶۰۰ میلی‌متری قلهٔ سقف تعبیه شود (همان صفحه). اگر سقف تورفتگی‌های متعدد یا بیم و تیر دارد، جانمایی طبق جدول‌های همان بخش انجام می‌شود و بسته به عمق بیم نسبت به ارتفاع سقف، شعاع پوشش ممکن است تا ۴.۵ متر کاهش یابد.

آیا برای گرفتن تاییدیهٔ آتش‌نشانی، تجهیزات و کپسول‌های هر برندی قبول است یا باید حتماً از تجهیزات فهرست‌شده (Listed) و مورد تایید استفاده کنید؟

خیر، هر برندی قبول نیست. طبق بند ۱-۲۶ ضوابط اطفای حریق ۱۴۰۴ (صفحهٔ چاپی ۷)، «فهرست‌شده» یعنی تجهیزاتی که توسط موسسه‌های معتبرِ مورد تایید سازمان آتش‌نشانی تهران، نظیر سازمان ملی استاندارد، UL، Vds، FM و LPCB، آزمون شده باشند. این محصولات در سایت رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران قابل رویت هستند. دربارهٔ کپسول هم بند ۳-۴-۲ (صفحهٔ چاپی ۲۲) نشان استاندارد ملی ایران یا تاییدیهٔ معتبر بین‌المللیِ مورد تایید سازمان آتش‌نشانی را الزامی کرده است. مجموعهٔ ما عضو وندور لیست رسمی است و تجهیزات را از همین فهرست‌ها تامین می‌کند.

آیا می‌توانید خاموش‌کننده را برای محافظت در برابر آسیب داخل کابینت یا جعبهٔ آتش‌نشانی بگذارید و درِ کابینت را هم قفل کنید؟

بله، با دو شرط. بند ۳-۴-۷ ضوابط اطفای حریق ۱۴۰۴ (صفحهٔ چاپی ۲۲) می‌گوید اگر خاموش‌کننده برای حفاظت داخل کابینت یا جعبهٔ آتش‌نشانی قرار گیرد، قفل کابینت باید از نوع آسان‌بازشو باشد، محل نصب با تابلوی مناسب نمایش داده شود و استفاده از قفل جز در موارد خاصِ احتمال استفادهٔ غیرمجاز ممنوع است. در کنار آن، طبق بند ۳-۴-۶ کپسول باید در طول مسیر خروج و نزدیک خروج‌ها نصب شود و مسیر دسترسی به آن کوتاه و بدون مانع باشد. نوع قفل کابینت معمولاً در بازدیدها بررسی می‌شود.

پرونده‌تان را از امروز جلو بیندازید

اگر پایان‌کار یا پروانه‌تان به تاییدیه آتش‌نشانی گیر کرده، لازم نیست مسیر را با آزمون‌وخطا بروید. ایمن گستر تهران پویا — حاضر در وندور لیست رسمی سازمان آتش‌نشانی تهران — پرونده را از تشکیل تا صدور برگه پیش می‌برد: درخواست مشاوره یا تماس با ۰۲۱-۹۱۰۰۵۱۲۵.