اگر برای تمدید پروانه مطب، دندانپزشکی یا کلینیک خود اقدام کردهاید، احتمالاً از شما تاییدیه آتشنشانی خواستهاند. دلیلش روشن است: فضایی که بیمار در آن رفتوآمد میکند باید از نظر ایمنی حریق با مقررات ملی ساختمان و ضوابط ملاک عمل سازمان آتشنشانی تهران سازگار باشد. در این صفحه دقیقاً توضیح میدهیم مطب شما مشمول کدام الزامات است و از کجا باید شروع کنید.
مطب و کلینیک در کدام گروه تصرف قرار میگیرد؟
همه الزامات ایمنی حریق از یک سوال شروع میشود: ساختمان شما در مقررات ملی ساختمان (ویرایش ۹۵) جزو کدام «گروه تصرف» است؟ پاسخ برای مطبها نکتهای دارد که بیشتر پزشکان نمیدانند. مقررات ملی ساختمان، کلینیکها و مطبهای پزشکی را که بیمار در آنها بهطور شبانهروزی بستری نمیشود، در کنار دفاتر اداری جزو تصرف «حرفهای/اداری» (ح) قرار داده است، نه تصرف درمانی.
تصرف «درمانی/مراقبتی» (گروه د) برای جای دیگری است: طبق ضوابط، بنایی که برای ارائه خدمات شبانهروزی پزشکی، جراحی، روانپزشکی یا پرستاری برای بیش از پنج نفر استفاده شود — مانند بیمارستان و درمانگاه شبانهروزی — در گروه د-۲ قرار میگیرد. ضوابط اطفای حریق ۱۴۰۴ سازمان آتشنشانی تهران هم همین مرز را دارد — البته خودش تصریح کرده که این دستهبندی تنها مربوط به ضوابط اطفای حریق است و به سایر ضوابط تعمیم داده نمیشود: کاربری درمانی و مراقبتی فقط به کاربریهای دارای فضای بستری ۲۴ ساعته اطلاق میشود و در غیر این صورت، ساختمان در همان گروهی قرار میگیرد که ساختمانهای اداری در آن جای دارند.
نتیجه عملی برای شما: اگر مطب یا کلینیک شما بستری شبانهروزی ندارد، الزامات تصرف حرفهای/اداری بر واحد شما حاکم است. اگر مرکز شما تخت بستری ۲۴ ساعته برای بیش از پنج نفر دارد، الزامات سختگیرانهتر گروه «د» اضافه میشود. در ادامه هر دو حالت را میبینید.
مطبِ داخل ساختمان اداری یا تجاری چه حکمی دارد؟
بسیاری از مطبها و دندانپزشکیها در طبقهای از یک ساختمان اداری، تجاری یا آپارتمانی مستقر هستند. مقررات ملی ساختمان این وضعیت را «تصرف مختلط» مینامد و برایش تعیین تکلیف کرده است. در روش کاربریهای جداسازینشده، محدودکنندهترین الزاماتِ کشف و اعلام حریق و نیز ضوابط اختصاصی ساختمانهای بلندمرتبه باید برای کل ساختمان و تمام تصرفهای موجود در آن اعمال شود.
ضوابط اعلام حریق ۱۳۹۸ تهران نیز همین قاعده را دارد: در تصرفات مختلط، سیستم اعلام حریق کل ساختمان باید طبق بالاترین سطحِ لازم برای کاربریهای مستقل آن انتخاب شود، مگر آنکه کاربریها بهطور کامل از یکدیگر جدا شده باشند. معنای این قاعده برای شما ساده است: تاییدیه مطب از وضعیت ایمنی کل ساختمان جدا نیست. اگر ساختمان سیستم اعلام حریق مرکزی ندارد یا مشاعات آن ناقص است، کارشناس بازدیدکننده همین را در گزارش خود میآورد. پس پیش از هر اقدامی، وضعیت ایمنی ساختمان را از مدیر ساختمان بپرسید.
الزامات اعلام حریق برای فضای مطب و کلینیک
ضوابط اعلام حریق ۱۳۹۸ تهران، که گروهبندی مقررات ملی ساختمان را مبنا قرار داده، تجهیز ساختمانها به سیستم اعلام حریق را خودش تعیین کرده است. برای تصرف حرفهای/اداری در حالت کلی، هم سیستم متعارف و هم آدرسپذیر پذیرفته است؛ اما در ساختمانهای بیش از ۵ طبقه از تراز زمین یا با بیش از ۵۰۰ نفر بار تصرف، فقط سیستم آدرسپذیر مجاز است. توجه کنید که این ضابطه از حداقلِ خود مقررات ملی ساختمان سختگیرانهتر است؛ در مقررات ملی ساختمان، الزام سیستم اعلام حریق دستی برای تصرف (ح) از بار تصرف بیش از ۵۰۰ نفر — یا بیش از ۱۰۰ نفر در طبقهٔ زیر یا بالای پایینترین تراز تخلیهٔ خروج — آغاز میشود، ولی ملاک عمل در تهران همان ضوابط ۱۳۹۸ است.
در جانمایی آشکارسازها این اعداد ملاک است:
- آشکارساز دودی: حداکثر شعاع پوشش در سقف صاف ۶٫۵ متر است و هیچ قسمتی از اتاق نباید خارج از این محدوده بماند. برای اتاق معاینه، اتاق انتظار و فضای منشی معمولاً همین آشکارساز انتخاب میشود.
- آشکارساز حرارتی: اگر آشکارساز دارای استاندارد EN54-5 باشد، شعاع پوشش آن ۵٫۳ متر است و هیچ قسمتی از اتاق نباید بیرون این شعاع قرار گیرد.
- راهروهای با عرض ۲ متر و کمتر — وضعیت رایج راهروی مطبها: حداکثر فاصله آشکارسازها از یکدیگر دو برابر شعاع پوشش و حداکثر فاصله از ابتدا و انتهای راهرو برابر شعاع پوشش است.
- شستی اعلام حریق: در حدفاصل ۱٫۵ متری هر یک از درهای خروج منتهی به پله یا فضای باز، در تمام طبقات؛ ارتفاع نصب از کف تا خط میانی شستی ۱ تا ۱٫۲ متر.
- فاصله پیمایش تا شستی: در حالت عادی حداکثر ۴۵ متر؛ اما در صورت حضور افراد دارای محدودیت حرکتی در ساختمان — وضعیتی که در هر مرکز درمانی باید فرض شود — این فاصله به حداکثر ۲۵ متر کاهش مییابد.
اگر مرکز شما بستری شبانهروزی دارد و در گروه «د» قرار میگیرد، مقررات ملی ساختمان تکلیف را روشن کرده است: هم سیستم اعلام حریق دستی و هم سیستم اعلام حریق خودکار باید نصب شود و در فضاهای انتظاری که به کریدور باز هستند، سیستم کشف دود خودکار دارای نظارت الکتریکی لازم است. این الزام دقیقاً همان چیزی است که سالن انتظار کلینیکها را از سالن انتظار یک دفتر اداری جدا میکند.
الزامات خاموشکننده در مطب و کلینیک
ضوابط اطفای حریق ۱۴۰۴ تهران نصب خاموشکننده کلاس A را در تمامی فضاها الزامی کرده و اجازه داده برای کاهش تعداد، از خاموشکننده چندمنظوره ABC استفاده شود. برای فضای مطب که کاغذ، مبلمان و تجهیزات برقی دارد، همین خاموشکننده پودری ABC انتخاب متعارف است.
تعداد و فاصله دسترسی را همان ضوابط مشخص کرده است: برای تصرفهای مسکونی، اداری و آموزشی، هر ۲ واحد یک خاموشکننده ۶ کیلوگرمی از نوع ABC با حداکثر فاصله دسترسی ۲۳ متر. سه نکتهٔ تکمیلی را هم رعایت کنید: در هر طبقه از تصرف باید حداقل یک خاموشکننده نصب شود؛ از خاموشکنندههایی که داخل واحد نصب میشود، حداقل یکی باید در مجاورت درب خروج و حداکثر در فاصله ۳ متری آن باشد؛ و خاموشکننده باید در طول مسیر خروج، نزدیک خروجها و با مسیر دسترسی کوتاه و بدون مانع نصب شود.
ارتفاع نصب هم ضابطه دارد: طبق ضوابط، ارتفاع قسمت بالای خاموشکننده از کف تمامشده بسته به وزنِ خاموشکننده حداکثر مشخصی دارد، و فاصلهٔ زیر خاموشکننده تا زمین نباید از ۱۰ سانتیمتر کمتر باشد. برای خاموشکنندههایی که وزنِ کل آنها کمتر از ۱۸ کیلوگرم است — که خاموشکنندهٔ ۶ کیلوگرمیِ مطب در همین دسته میافتد — میگوید نقطه بالایی دستگاه نباید بیشتر از ۱۵۰ سانتیمتر از کف قرار گیرد.
درِ پلکان و درِ خروج مطب چه مشخصاتی باید داشته باشد؟
ضوابط درهای مقاوم حریق سازمان آتشنشانی تهران برای درِ ورودی به دهلیز پلکان و لابی آسانسور، در تمامی طبقات، تکلیف روشنی گذاشته است. این در باید از نوع مقاوم، دودبند، خودبستهشو و بدون قفل و بست انتخاب و نصب شود و به میزان ۱۲۰ دقیقه (۲ ساعت) در برابر حریق مقاومت داشته باشد. «بدون قفل و بست» را جدی بگیرید؛ قفل کردن درِ پلکان برای حفظ امنیت مطب در ساعات تعطیل، یکی از ایرادهایی است که کارشناس در گزارش میآورد.
عددِ ۹۰ دقیقه هم در همین ضوابط دیده میشود، ولی فقط در یک حالت: اگر درِ ورودی واحدها به لابی دستکم ۳۰ دقیقه مقاوم انتخاب شده باشد، برای درِ ورودی به دهلیز پلکان استفاده از درِ ۹۰ دقیقهای بلامانع است. سازمان بلافاصله پس از آن توضیح داده که چون اسناد مثبتهٔ درهای ۳۰ دقیقهایِ واحدها از سوی شرکتها ارائه نشده، تا اطلاع ثانوی باید درهای پلکان خروج دستکم ۱۲۰ دقیقه (۲ ساعت) انتخاب و استفاده شود. پس در عمل گزینهٔ ۹۰ دقیقه بسته است. اگر با اتکا به عددِ ۹۰ خرید کنید، درِ نصبشده سرِ بازدید پذیرفته نمیشود و هزینه دو بار پرداخت میشود.
یک ایرادِ بسیار رایج در مطبها به ظاهرِ درِ خروج برمیگردد. همین ضوابط میگوید درهای راههای خروج باید کاملاً از ساختارها و تزئینات مجاور متمایز باشند، بهطوری که بهراحتی بهعنوان درِ راه خروج قابل تشخیص باشند. روی این درها نباید آینه یا سایر مواد منعکسکننده نصب شود، و این درها نباید با پرده، آویز، تزئینات و مانند آنها پنهان شوند. آینهٔ دکوراتیوِ سالن انتظار، پردهٔ همرنگِ دیوار یا تابلویی که جلوی درِ خروج آویزان شده، دقیقاً همان ایرادِ سادهای است که پروندهٔ شما را برمیگرداند.
خودِ در هم بهتنهایی کافی نیست؛ مدارک آن هم بررسی میشود. اینجا یک تاریخ همهچیز را عوض میکند: تاریخ صدور دستورالعمل پروژه. دو فهرستِ کاملاً جدا وجود دارد و شما فقط یکی از آنها را باید تهیه کنید:
- پروژههایی که دستورالعمل آنها از ۱۳۹۴/۰۱/۰۱ به بعد صادر میشود: برای تولیدات داخلی و وارداتی، صرفاً ارائهٔ گواهینامهٔ فنی از مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی برای سازمان ملاک عمل است. واژهٔ «صرفاً» در همین جمله تعیینکننده است: گزارش آزمایشگاه دیگر، هرقدر هم معتبر، جای این گواهینامه را نمیگیرد.
- پروژههایی که دستورالعمل آنها پیش از ۱۳۹۴/۰۱/۰۱ صادر شده است: علاوه بر مدارک فنیِ خودِ در، دو کاغذ دیگر هم لازم است — گواهی نصب و اجرا با ذکر مشخصات کامل درب مقاوم در برابر حریق و مشخصات کامل پروژه، شامل شماره پرونده و پلاک ثبتی، روی سربرگ شرکت؛ و فرم تقبل مسئولیت محضری شرکت در مقابل عدم عملکرد مناسب دربهای نصبشده در پروژه، در طول زمان بهرهبرداری.
پس پیش از سفارش دادن به شرکت، تاریخ صدور دستورالعمل ساختمان را از پروندهٔ آن بیرون بکشید. مالکی که این تاریخ را نمیداند، معمولاً فهرست اشتباه را تهیه میکند و پروندهاش برمیگردد.
فضای پناهدهی معلولین: مطب شما مشمول است یا نه؟
ضوابط فضای پناهدهی سازمان آتشنشانی تهران هیچجا نامی از مطب نمیبرد. برای واحدی مثل مطب، الزام را روی دو چیز سوار کرده است: نوع تصرف ساختمان، و اینکه سرتاسر ساختمان به شبکهٔ بارندهٔ خودکار (اسپرینکلر) مجهز هست یا نه. (در تصرف مسکونی یک ماشهٔ سوم هم هست — فاصلهٔ بیش از ۳۰ متر از درِ هر واحد تا نزدیکترین پلکان — که به مطب ربطی ندارد.) یک نکتهٔ مهم که خیلیها اشتباه میگیرند: این ضوابط هیچ آستانهٔ ارتفاعی ندارد. بلندی ساختمان و تعداد طبقات، ماشهٔ این الزام نیست. پس ابتدا باید بدانید واحد شما در کدام شاخه میافتد.
شاخهٔ اول، حالت رایجتر: مطب یا دندانپزشکی بدون بستری شبانهروزی، که همانطور که در ابتدای این صفحه دیدید در تصرف حرفهای/اداری قرار میگیرد و از نظر این ضوابط جزو سایر کاربریها شمرده میشود. نتیجهٔ این شاخه دو قسمت دارد. فضای پناه گرفتنِ خروج افقی در هیچ حالتی لازم نیست — نه با اسپرینکلر و نه بدون آن. اما فضای پناهدهی معلولین در ساختمانِ مجهز به بارندهٔ سرتاسری لازم نیست و در ساختمانِ فاقد آن لازم است. یعنی برخلاف تصور رایج، شاخهٔ اداری هم خالی از الزام نیست و اگر ساختمان شما اسپرینکلر ندارد، این فضا را باید تأمین کنید.
شاخهٔ دوم برای مرکزی است که تخت بستری ۲۴ ساعته دارد و در تصرف درمانی/مراقبتی میافتد. اینجا حکم سختتر است: تصرفات درمانی تحت هر شرایطی نیازمند تأمین حداقل یک فضای پناه گرفتنِ خروج افقی هستند، و همچنین به تأمین حداقل یک خروج افقی در تمامی طبقات خود بهجز تراز تخلیهٔ خروج نیاز دارند. فضای پناهدهی معلولین هم در این شاخه، در ساختمانِ فاقد بارندهٔ سرتاسری الزامی است.
دربارهٔ معافیتها هم دقت کنید. معافیت از جانمایی فضای پناهدهی معلولین در راهپلههای خروجِ مجاز — همانهایی که بخشی از راه خروج قابلدسترس شمرده میشوند — فقط با یک شرط فعال میشود: سرتاسر ساختمان به شبکهٔ بارندهٔ خودکارِ تأییدشده مجهز باشد. اینکه بخشی از ساختمان اسپرینکلر دارد این معافیت را نمیآورد. معافیت دیگر مربوط به تصرفهای مسکونی گروه م-۲ است. بیرون از این دو حالت، همهٔ طبقاتی که بهصورت قانونی امکان حضور فرد معلول در آنها وجود دارد، در راههای خروج قابلدسترسِ ساختمان نیازمند تأمین این فضا هستند — و طبقهٔ مطب مصداق روشنِ همین جمله است.
اگر مشمول شدید، مشخصات این فضا در همین ضوابط آمده است:
- اندازه: به ازای حداکثر هر ۲۰۰ نفر از متصرفان ساختمان یا بخشی از ساختمان که مربوط به آن فضاست، باید فضای لازم برای استقرار یک صندلی چرخدار با ابعاد خالص ۸۰ در ۱۲۰ سانتیمتر تأمین شود.
- محل: فضای پناهدهی معلولین میتواند درون باکس پلکان جانمایی شود.
- کف فضای جانماییشده در پلکان خروج باید به رنگ سبز متمایز شود.
- این فضا باید مجهز به سامانهٔ مخابراتی دوطرفه باشد تا امکان ارتباط و اعلام حضور وجود داشته باشد.
- روی درِ فضای پناهدهی معلولین باید علائم لمسی برای نابینایان نصب شود.
- نصب دستورالعمل راهنمای معلولین در فضای پناهدهی الزامی است.
تهویهٔ پارکینگ ساختمان و حسگر مونواکسید کربن
همانطور که بالاتر گفتیم، تاییدیهٔ مطب از وضعیت مشاعات ساختمان جدا نیست و پارکینگ یکی از همان مشاعات پرایراد است. ضوابط تهویه، تخلیه و کنترل دود سازمان آتشنشانی تهران میگوید کلیه پارکینگهای بسته، در هر ترازی، به منظور خروج دود و سایر فرآوردههای گازیِ ناشی از آتشسوزی باید دارای تهویه به نحو مناسب باشند. یک استثنا هم دارد که هر سه شرطش باید همزمان برقرار باشد: پارکینگ بستهٔ واقع در طبقهٔ همکف یا منفی یک، با مساحت ناخالص کمتر از ۳۰۰ مترمربع، که از طریق رمپ یا یکی از اضلاع با فضای آزاد در ارتباط است. چنین پارکینگی نیازی به تعبیهٔ سامانهٔ تهویهٔ مکانیکی ندارد. افتادن شرط سوم رایجترین اشتباه است.
دربارهٔ حسگر گاز مونواکسید کربن، این ضوابط دو شاخه دارد و هر شاخه را با عبارتِ خودش تعریف کرده است. شاخهٔ نخست «پارکینگهایی که کاربری عمومی دارند (پارکینگهای عمومی، تجاری و اداری)» است: محاسبات و طراحی باید بهگونهای باشد که در شرایط عادی نیز، در صورت افزایش غلظت آلایندهها، با فرمانِ حسگر گاز مونواکسید کربن امکان افزایش ظرفیت تخلیه تا میزان مناسب برای هر طبقه وجود داشته باشد. شاخهٔ دوم «پارکینگهای ساختمانهای مسکونی» است: در این حالت میتوان ظرفیت تخلیه در شرایط عادی را بر اساس استانداردهای دیگر نیز محاسبه نمود.
دقت کنید که این دو شاخه با دو معیارِ متفاوت تعریف شدهاند: یکی با کاربری خودِ پارکینگ و دیگری با کاربری ساختمان. برای مطبی که در یک ساختمان مسکونی است، این دو معیار روی هم میافتند و ضوابط تکلیف روشنی نگذاشته است. پیش از هر خریدی، تعیینِ شاخه را از کارشناس پروندهٔ ساختمان استعلام کنید.
یک عدد اما در هر حالت ثابت است: میانگین غلظت گاز مونواکسید کربن در پارکینگها تحت هیچ شرایطی نباید از ۵۰ ppm در مدت زمان ۳۰ دقیقه بیشتر باشد. ضمناً سامانهٔ تهویهٔ پارکینگ باید با یک سامانهٔ اعلام حریق و یا یک سامانهٔ آشکارساز تولید گاز مونواکسید کربنِ مناسب در ارتباط باشد. اگر ساختمان شما سیستم اعلام حریق مرکزی دارد، همین ارتباط هنگام بازدید بررسی میشود. تعریف خودِ حسگر هم در این ضوابط آمده است: دستگاهی که میزان غلظت گاز مونواکسید کربن موجود در هوا را سنجیده و اطلاعات آن را به پانل کنترل مرکزی منتقل میکند.
نکتهٔ آخر برای مدیر ساختمانی که میخواهد سامانهٔ تهویهٔ پارکینگ را اصلاح کند: همین ضوابط اجازه داده جهت صرفهجویی در مصرف انرژی و افزایش ظرفیت تخلیه در شرایط بروز حریق، از فنهای دو دور و یا دور متغیرِ مجهز به اینورتر تأییدشده استفاده شود. این گزینه را پیش از خرید در نظر بگیرید تا برای دو هدفِ متفاوت دو بار هزینه نشود.
مدارک و مسیر اداری دریافت تاییدیه
برخلاف تصور رایج، مطب مسیر عمومی ساختمانها را طی نمیکند. سازمان آتشنشانی تهران فلوچارت جداگانهای منتشر کرده با عنوان «فلوچارت نحوه عملکرد و حضور و اقدام مراکز درمانی جزء از کل» — یعنی یک واحد در یک مجتمع آپارتمانی، مانند مطب پزشکان، MMT، رادیولوژی، آزمایشگاه و فیزیوتراپی. یعنی مطب شما در متن خودِ سند نام برده شده و مسیر مخصوص خودش را دارد.
هفت گام این فلوچارت به ترتیب: نخست مراجعهٔ مالک یا نمایندهٔ حقوقی برای تشکیل پرونده به نشانی خیابان آزادی، نبش خیابان میمنت، معاونت پیشگیری، اداره اماکن، باجه ۴. سپس «ارائه مستندات به دبیرخانه آتش نشانی ثبت مکاتبات و سپس مراجعه به مرکز اسناد به منظور تشکیل پرونده». گام سوم «مراجعه کارشناس آتش نشانی و بازدید از محل و صدور دستورالعمل ایمنی و آتش نشانی» است که سند برایش مهلت گذاشته: حداکثر ظرف ۷ روز کاری.
گام چهارم اجرای کامل دستورالعمل توسط مالک است. کنار همین گام، خودِ سازمان در یک کادر توضیح نوشته است: «این کار می تواند توسط مالک اجرا شود لیکن جهت جلوگیری از دوباره کاری و هزینه اضافی پیشنهاد می گردد با مشورت شرکت های مجری وندور لیست آتش نشانی صورت گیرد». گام پنجم درخواست بازدید است و سند تصریح میکند «در مواردی که از مشاوره شرکت مجری آتش نشانی استفاده می شود درخواست از طریق شرکت ارسال گردد». گام ششم «بازدید توسط آتش نشانی ظرف ۷ روز کاری» است؛ در صورت عدم تایید، پرونده به مرحلهٔ اجرا برمیگردد. و گام هفتم «صدور گواهی ایمنی و ارسال به وزارت بهداشت».
مدارک تشکیل پرونده را همان سند فهرست کرده است: «۱- کپی پروانه بهره برداری موجود ۲- موافقت اصولی موجود ۳- کپی سند، اجاره نامه، کارت ملی، برگه عوارض سالانه ۴- تکمیل فرم درخواست بازدید ایمنی اماکن…». قلم دوم، «موافقت اصولی»، همان مدرکی است که نبودنش پرونده را از همان باجه برمیگرداند.
و نکتهای که تکلیف تمدید پروانهٔ شما را روشن میکند، در پانویس همان چارت آمده: «صرفاً تاییدیه های ایمنی که از طرف سازمان آتش نشانی صادر و در سامانه وزارت بهداشت بارگذاری می شود مورد قبول وزارت بهداشت می باشد.» سازمان در همان کادر افزوده است که اصالت تمامی تاییدیهها از سازمان آتشنشانی استعلام خواهد شد و در صورت مشاهدهٔ تخلف پیگرد قانونی دارد. یعنی مقصد نهایی برگهٔ شما وزارت بهداشت است، نه کشوی پروندهٔ خودتان. کادر دیگری هم هست: «…اصالت تمامی اجناس ایمنی و آتش نشانی کار شده در ساختمان می بایست تحویل سازمان آتش نشانی گردد».
مراحل عمومی پروندهٔ ساختمانی را در مراحل اخذ تاییدیه آتشنشانی آوردهایم. و اگر مرکز شما یک درمانگاه، کلینیک یا مرکز درمانیِ مستقل است و کل ساختمان کاربری درمانی دارد — یعنی «جزء از کل» نیست — مسیر شما فلوچارتِ دیگرِ سازمان، یعنی مسیر فازبندیشده است که در تاییدیه آتشنشانی مراکز درمانی توضیح دادهایم.
جدول جمعبندی: هر فضا چه الزامی دارد؟
| فضا | الزام |
|---|---|
| کل واحد مطب | سیستم اعلام حریق؛ در ساختمان بیش از ۵ طبقه از تراز زمین یا بیش از ۵۰۰ نفر بار تصرف فقط آدرسپذیر؛ در ساختمان مختلطِ جداسازینشده، بالاترین سطحِ لازم برای کاربریهای مستقلِ ساختمان |
| اتاق معاینه و انتظار | پوشش کامل آشکارساز دودی؛ شعاع پوشش حداکثر ۶٫۵ متر در سقف صاف |
| فضاهای دارای آشکارساز حرارتی | با استاندارد EN54-5 شعاع پوشش ۵٫۳ متر |
| راهروی با عرض ۲ متر و کمتر | فاصله آشکارسازها حداکثر دو برابر شعاع پوشش؛ از ابتدا و انتها برابر شعاع پوشش |
| درهای خروج | شستی در حدفاصل ۱٫۵ متری هر درِ خروج؛ ارتفاع نصب ۱ تا ۱٫۲ متر؛ پیمایش حداکثر ۴۵ متر و با حضور افراد دارای محدودیت حرکتی ۲۵ متر |
| خاموشکننده واحد | هر ۲ واحد یک خاموشکننده ۶ کیلوگرمی ABC؛ دسترسی حداکثر ۲۳ متر؛ حداقل یکی تا ۳ متری درب خروج |
| نصب خاموشکننده | وزنِ کل کمتر از ۱۸ کیلوگرم: نقطه بالایی حداکثر ۱۵۰ سانتیمتر از کف؛ زیر دستگاه حداقل ۱۰ سانتیمتر |
| کلینیک دارای بستری شبانهروزی برای بیش از پنج نفر | اعلام حریق دستی و خودکار؛ کشف دود خودکار در فضای انتظار باز به کریدور؛ حداقل یک فضای پناه گرفتنِ خروج افقی تحت هر شرایطی؛ حداقل یک خروج افقی در تمامی طبقات بهجز تراز تخلیهٔ خروج؛ در ساختمان بیش از یک طبقه، حداقل یک آسانسور با قابلیت حمل برانکارد و ظرفیت ۱۰۰۰ کیلوگرم |
| درِ ورودی به دهلیز پلکان و لابی آسانسور | مقاوم، دودبند، خودبستهشو و بدون قفل و بست؛ مقاومت ۱۲۰ دقیقه (۲ ساعت) در تمامی طبقات |
| فضای پناهدهی معلولین | در هر دو شاخه، در ساختمان فاقد بارندهٔ سرتاسری الزامی؛ به ازای هر ۲۰۰ نفر یک جایگاه صندلی چرخدار با ابعاد خالص ۸۰ در ۱۲۰ سانتیمتر |
| پارکینگ بستهٔ ساختمان | تهویه الزامی؛ معافیت فقط با سه شرط همزمان: همکف یا منفی یک، مساحت ناخالص کمتر از ۳۰۰ مترمربع، ارتباط با فضای آزاد |
| هوای پارکینگ | میانگین غلظت مونواکسید کربن حداکثر ۵۰ ppm در مدت ۳۰ دقیقه |
الزامی که در پروندهٔ مراکز درمانی معمولاً جا میماند، آسانسور است. دستورالعمل آسانسورهای دسترسی آتشنشان سازمان تهران برای هر ساختمان بیش از یک طبقه که تصرف درمانی دارد — صرفنظر از بلندی آن — حداقل یک دستگاه آسانسور با قابلیت حمل برانکارد و ظرفیت ۱۰۰۰ کیلوگرم میخواهد. جزئیات را در الزامات آسانسور در تاییدیه آتشنشانی آوردهایم.
از کجا شروع کنم؟
سه قدم کافی است. اول، وضعیت خود را مشخص کنید: مطب شما در چه ساختمانی است، ساختمان چند طبقه دارد، آیا بستری شبانهروزی دارید یا نه، و آیا سرتاسر ساختمان به شبکهٔ بارندهٔ خودکار (اسپرینکلر) مجهز است یا نه — چون همین قلمِ آخر تعیین میکند فضای پناهدهی معلولین برای شما الزامی است یا نه. دوم، از کارشناسان ما بازدید فنی رایگان بگیرید؛ این بازدید در محدوده شهر تهران انجام میشود و خروجی آن فهرست دقیق کمبودهای واحد و ساختمان شماست. سوم، اجرای موارد و دریافت تاییدیه را طبق مراحل اخذ تاییدیه آتشنشانی جلو ببرید.
مجموعه تهرانپویا از آبان ۱۳۹۴ در زمینه ایمنی حریق فعال است، عضو وندور لیست سازمان آتشنشانی تهران است و تاکنون بیش از ۱۰۰۰ پرونده تاییدیه را به نتیجه رسانده است. اگر برای تمدید پروانه زمان کمی دارید، همین امروز با شماره ۰۲۱-۹۱۰۰۵۱۲۵ تماس بگیرید تا بازدید شما در نزدیکترین زمان ممکن ثبت شود.
منبع: مقررات ملی ساختمان (ویرایش ۹۵)، و این اسناد سازمان آتشنشانی تهران: ضوابط اعلام حریق ۱۳۹۸، ضوابط اطفای حریق ۱۴۰۴، ضوابط درهای مقاوم در برابر حریق (بهار ۱۴۰۳)، دستورالعمل طراحی فضای پناهدهی و مکان پناهگیری (اجرا از ۱ مهر ۱۳۹۹)، ضوابط ملاک عمل سامانههای تهویه، تخلیه و کنترل دود، دستورالعمل آسانسورهای دسترسی آتشنشان، و فلوچارت نحوه عملکرد و حضور و اقدام مراکز درمانی جزء از کل.